ช่วงเวลาที่ผ่านมาที่มีเทอกับฉัน
จับมือเดินด้วยกันไม่เคยห่าง
ไปไหนไปกันไม่เคยรู้สึกอ้างว้าง
ไม่เหมือนอยู่คนเดียวในตอนนี้เลย
ขอได้ไหมขอย้อนเวลาวันวานกลับมาอีกครั้ง
เพื่อพบเจอเทอคนนั้นอีกครั้งได้ไหม
ตามเสียงเรียกร้องของใจ
เพื่อไปบอกว่า.....รักเทอ
เเต่คงได้เเค่คิด
ได้แต่เก็บไปฝัน
เพราะเรื่องจริงนั้นเทอมีเเต่เขา
คนที่อยู่ข้างเทอคนนี้ที่เทอไม่เห็นเงา
ต้องทนเหงาเดียวดายตลอดมา
เทอคงไม่รู้ว่าฉันดูแปลกไป
เทอคงคิดว่าฉันเป็นเพื่อนเเบบเก่า
เพื่อนที่อยู่ข้างเทอ เพื่อนที่คอยดูเเลยามเทอเศร้า
ยามเทอเหงาหรือยามที่เทอทุกข์ใจ
แต่สำหรับฉันเทอเป็นมากกว่านั้น
มากกว่าเพื่อนกันที่เคยมีให้
มากกว่าเพื่อนรัก มากกว่าสิ่งใดๆ
มันปนอยู่ในใจฉันเรื่อยมา
เเต่มันคงเป็นไปไม่ได้ใช่ไหม
ที่เราสองคนได้เดินร่วมทาง
เเม้จะได้ร่วมเดินเเต่สุดท้ายก็แยกทาง
เพราะทางเราสองขนานกัน
แม้จะได้ร่วมเดินสุดท้ายก็เเยกทาง
เพราะใจเราทั้งสองมันสวนกัน
หรือฟ้าต้องการเเกล้งฉัน
เลยกำหนดชะตาให้ต้องรักเทอ